داروهای تنفسی:: آنتی هیستامین ها

آنتی هیستامین ها دارای کاربردهای مختلفی نظیر درمان رینیت، سرگیجه، تهوع، خارش، بیخوابی، سرفه و دیسکینزیا هستند. اما بیشترین کاربرد آنها در درمان رینیت و سرفه های آلرژیک است بنابر این در مبحث داروهای تنفسی مطرح می شوند.
رینیت :

رینیت وضعیت است التهابی که غشاء موکوسی بینی و دستگاه تنفسی فوقانی را درگیر می کند. اما این واژه به طور کلی به مجموعه ای از علائم نظیر آبریزش بینی، خارش ، احتقان، عطسه و ترشحات پشت حلقه و بینی اطلاق می شود. در ضمن می تواند با قرمزی، خارش و آبریزش از چشم همراه باشد. رینیت عموما در پاسخ به یک آلرژن ایجاد می شود هر چند عوامل متعدد دیگری نیز می توانند باعث ایجاد رینیت شوند. درمان رینیت بسته به شدت بیماری توسط داروهای بلاکرهای H1 ، آنتاگونیست های لکوترین و پایدار کننده های ماست سیل دکونژنتانتوها و کورتیکواستروئیدها انجام می شود. بلاکرهای H1 به فرم های خوراکی و داخل بینی استفاده می شوند. کورتیکواستروئیدها ترجیحا به فرم داخل بینی استفاده می شوند و در صورت شدید بودن رینیت به فرم خوراکی و گاها تزریقی نیز استفاده می شوند.

آنتی هیستامین ها :

آنتی هیستامینها دارای دو دسته اصلی هستند. بلاکرهای گیرنده هیستامین نوع ۱ (blocker H1) وبلاکرهای گیرنده هیستامین نوع ۲ (blocker H2) دراین فصل منظورما از فرآورده های آنتی هیستامین، بلاکرهای H1 هستند.
آنتی هیستامین های خوراکی رایج در درمان رینیت و طبقه بندی آنها:

مقایسه برخی اثرات فارماکولوژیکی آنتی هیستامین ها :

مزایای آنتی هیستامین های نسل دوم :

آنتی هیستامین های نسل دوم به دلیل اتصال به گیرنده های H1 محیطی (عدم اتصال به H1 های CNS) دارای مزایای زیرند :
اثرات سداتیو ضعیف، نداشتن اثرات آنتی کولینرژیکی و دفعات مصرف کم.(هرچند اثرات سداتیو یا آنتی کولینرژیکی آنتی هیستامینها گاها مفید بوده و در درمان سایر بیماریها ممکن است بکار روند).
منع مصرف آنتی هیستامین ها :

– حساسیت مفرط به ترکیب خاص یا ترکیبات مشابه

– نوزادان

– مادران شیرده

– افرادی که از S‘MAOI استفاده می کنند.

– مبتلایان به گلوکوم زاویه بسته هایپرتروفی پروستات نشانه دار

– انسداد گردن مثانه

– انسداد Pyloroduodenal (بین دئودنوم و پیلوری)

– بیماران ضعیف ( سیپروهپتادین )

– زخم پپتیک تنگ کننده پیلور
 احتیاطات در مورد مصرف آنتی هیستامین ها :

– مبتلایان به آسم ( به علت غلیظ شدن موکوس )

– مبتلایان به گلوکوم زاویه باز

– مبتلایان به فشار داخل چشمی بالا

– هایپر تیروئیدیسم

– هایپرتانسیون و مبتلایان به بیماریهای قلبی – عروقی

– افراد مبتلا به صرع ( پرومتازین )

– سالمندان

عوارض جانبی :

در کل شایع ترین عوارض آنتی هیستامینها عبارتند از :

خشکی دهان و سفت شدن ترشحات دستگاه تنفسی، تاری دید، احتباس ادرار، یبوست، خواب آلودگی

نکاتی کلی پیرامون مصرف آنتی هیستامین ها :

۱- همزمان با مصرف آنتی هیستامین ها بیمار نباید خودسرانه از سایر فرآورده های OTC استفاده کند. (به دلیل وجود آنتی هیستامینها در بسیاری از فرآورده های OTC و احتمال تشدید عوارض جانبی)

۲- توجه داشته باشید سالمندان حساسیت بیشتری به عوارض جانبی آنتی هیستامینها دارند.

۳- آنتی هیستامینها میتوانند باعث تغییر جواب آزمون های حساسیتی از مثبت به منفی شوند. بین مصرف آنتی هیستامینها و این آزمونها حداقل چهار روز فاصله ضروری است.

۴- چنانچه از آنتی هیستامینها در بیماری حرکت استفاده شود، حداقل نیم ساعت قبل از شروع مسافرت، دارو باید مصرف شود.

اقلام داروئی آنتی هیستامین ها :

به گزارش ماهنامه تجهیزات پزشکی

>> مجله تخصصی مدیکیار

>> فروشگاه مدیکیار

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *